Home > ข่าวการศึกษา > ชุมชนไทยภูเขาหนังสือน้อยอุปกรณ์สอนไม่พอ

ชุมชนไทยภูเขาหนังสือน้อยอุปกรณ์สอนไม่พอ

September 9, 2014

bbj8ch6g68ck5a9aaijai.jpg

“เด็กๆดีใจที่ได้รับหนังสือและอุปกรณ์การเรียน ปกติพวกเขาจะสนใจหนังสือที่มีรูปภาพเยอะๆ พวกเขาตื่นเต้นกันมากเพราะไม่เคยมากรุงเทพฯ มันแตกต่างจากที่ที่พวกเขาอยู่ที่นั่นไม่มีรถ มีแต่ถนน ต้นไม้” คำบอกเล่าจากครูสายพิน ฉลากมงคล ครูอาสาสมัครการศึกษานอกโรงเรียน ศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขา (ศรช.) “แม่ฟ้าหลวง” บ้านขะแนจื้อคี ม.1 ต.แม่อุสุ อ.ท่าสองยาง จ.ตาก ที่พาเด็กจากศูนย์การเรียนมารับมอบหนังสือ อุปกรณ์การเรียน และทำการแสดงรำวิถีชนเผ่ากะเหรี่ยง ในงาน “เสริมความรัก สร้างความรู้ สู่น้องที่ห่างไกล” ณ จัตุรัสจามจุรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในวันที่29 สิงหาคม 2557 ที่ผ่านมา

หนังสือ เป็นสิ่งที่ศูนย์การเรียนขาดแคลน อีกทั้งยังไม่มีห้องสมุด ในห้องเรียนจึงต้องจัดมุมเล็กๆ สำหรับจัดวางและอ่านหนังสือแทน และส่วนใหญ่จะเอามารวมไว้ในห้องพักครู ซึ่งเป็นห้องเก็บของทุกอย่าง “หนังสือเรียนแต่ละสาระวิชามี 2 เล่มไม่มีแบบฝึกหัด ไม่พอกับเด็กครูต้องขึ้นกระดานสอน สั่งงานป.1 แล้วไปสอนป.2 ให้งานแล้วไปดูอีกชั้นวนไปมา เราจะสอนกันแบบนี้” ครูสายพิน สะท้อนภาพความขาดแคลนของหนังสือและบุคลากร หน่วยงานต่างๆไปบริจาคมีไม่บ่อยนักซึ่งบางปีก็ไม่มีเลย

ครูสายพินเล่าว่า เด็กนักเรียนที่นี่เพิ่งได้รับมอบชุดนักเรียนเมื่อปีที่แล้วและปีนี้ได้รับชุดพละ วันจันทร์และเสาร์จะใส่ชุดนักเรียน วันอังคารและพฤหัสบดีใส่ชุดพละ วันพุธและศุกร์ใส่ชุด ปกาเกอะญอ และวันอาทิตย์ใส่ชุดไปรเวท ที่นี่เด็กๆไม่ต้องจ่ายค่าเทอมและมีอาหารกลางวันรับประทานตามงบรายหัวที่ถูกจัดสรรมาให้ ซึ่งแม่ครัวผู้ปรุงอาหารก็คือเด็กนักเรียนเองโดยครูจะเป็นคนช่วยกำหนดรายการอาหารและวัตถุดิบเพื่อให้ถูกหลักโภชนาการที่เด็กควรได้รับ วัตถุดิบที่ใช้ประกอบอาหารบางครั้งก็มาจากกิจกรรมพัฒนาในวันอาทิตย์ของสัปดาห์ที่เด็กๆจะได้ว่างเว้นจากการเรียนหนังสือภายในห้องเรียนมาพัฒนาและทำการเกษตรภายนอกห้องเรียนแทน แต่นั่นก็ไม่ได้เพียงพอต่อการบริโภคนัก

ครูสายพินยังบอกอีกว่า ศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขา “แม่ฟ้าหลวง” บ้านขะแนจื้อคี มีครูผู้สอนอยู่ 2 คน อีก 1 คน คือครูบานเย็น กอบกุลอาชา ซึ่งเป็นครูประจำ ที่นี่มีนักเรียนตั้งแต่ชั้นอนุบาลจนถึงประถมศึกษาปีที่ 6 รวม 52 คน ซึ่งเป็นชนเผ่าปกาเกอะญอทั้งหมด ศูนย์การเรียนห่างจากตัวอ.ท่าสองยางไปประมาณ 45 กิโลเมตร การเดินทางขึ้นไปสอนของครู จะใช้รถมอเตอร์ไซค์เป็นพาหนะ ซึ่งในช่วงหน้าฝนที่ถนนชำรุด จะต้องไหว้วานเพื่อนผู้ชายขี่รถมอเตอร์ไซค์ขึ้นไปส่ง

การเรียนการสอนที่นี่ไม่เหมือนโรงเรียนอื่น เพราะครูจะขึ้นไปสอนช่วงวันที่ 9 ไปจนถึงสิ้นเดือน และจะมีวันหยุดคือในช่วงวันที่ 1 – 8 ของเดือนเพราะหากขึ้นไม่สอนแล้วก็จะไม่ได้ลงมา การเรียนในระหว่างนั้นก็จะไม่มีวันหยุดเสาร์ อาทิตย์ อาคารเรียนทั้งหมดมี 2 ห้อง ซึ่งหนึ่งในนั้นเป็นส่วนของโรงอาหาร แบ่งเป็นนักเรียนชั้นอนุบาล – ป.3 เรียนห้องเดียวกัน 1 ห้อง ชั้นป.4 – ป.6 เรียนห้องเดียวกันอีก1ห้อง ซึ่งตอนนี้ครูสายพินรับหน้าที่สอนนักเรียนชั้นป.4 -ป.6

“เด็กส่วนใหญ่จะชอบวิชาภาษาไทย คณิตศาสตร์ และศิลปะ เวลาเขาคุยกับครูจะใช้ภาษาไทยแต่ถ้าคุยกับเพื่อก็จะใช้ภาษาปกาเกอะญอ บางครั้งเราบังคับให้เขาใช้ภาษาไทยพูดกับเพื่อนเขาก็จะเงียบกันไปเลย ไม่ยอมพูด” ครูสายพินบอก เด็กบางคนที่จบจากชั้นป.6 ไปก็จะไปเรียนต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาที่จังหวัดเชียงใหม่ เพราะมีพื้นที่ใกล้ๆกัน และส่วนใหญ่เด็กผู้ชายก็จะบวชเรียนเป็นสามเณร ครูสายพินบอกต่อไปว่า บางครั้งก็เหนื่อยเพราะหนังสือน้อยอุปกรณ์การเรียนการสอนก็ไม่เพียงพอ แต่ก็รู้สึกดีใจที่อย่างน้อยก็ทำให้เด็กมีโอกาสมากขึ้นสามารถอ่านออกเขียนได้

สนใจร่วมแบ่งปันหนังสือ อุปกรณ์การเรียนการสอนให้เด็กๆที่ ศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขา (ศรช.) “แม่ฟ้าหลวง” บ้านขะแนจื้อคี ม.1 ต.แม่อุสุ อ.ท่าสองยาง จ.ตาก สอบถามที่ 093-286-2886 (ครูสายพิน)

วันอังคารที่ 2 กันยายน 2557

ขอบคุณแหล่งข้อมูล: หนังสือพิมพ์คมชัดลึก

Advertisements
%d bloggers like this: